امروز:چهارشنبه, ۴ بهمن , ۱۳۹۶
زمان انتشار : دوشنبه, آذر ۲۷ام, ۱۳۹۶ | پرینت مطلب |علیرضا کربلائی| بازديد: 200 بار

دومین کنفرانس ملی آب و هوا شناسی ایران

پیام دبیر کنفرانس به شرح زیر است:

«به نام خداوند جان و خرد»

در دهه های آغازین قرن بیست و یکم، مسائل و مشکلات محیطی آن چنان عرصه را بر بشر تنگ نموده وگلوی بشریت را می فشارد که می رود تا جامعه بشری را از یک سو و دولتمردان و سازمان های بین المللی و ملی را از سوی دیگر، به مرز استیصال بکشاند. در این میان، تغییرات مشاهده شده در رفتار جو و بطور کلی سامانه اقلیم زمین (Climate system) به یکی از بزرگترین چالش های محیطی جامعه بشری مبدل گردیده است (IPCC, 2007). پیدایش تغییراتی در رفتار جو زمین موسوم به «تغییرات آب و هوا»، در قالب «گرمایش جهانی»، نمود بارزی در زندگی روزمره بشر در این کره خاکی پیدا نموده و دغدغه های بسیاری را برانگیخته است. امروزه بروز پدیده هایی چون گرمایش جهانی، بالا آمدن سطح آب دریاها، ذوب یخ های قطبی، کاهش پوشش برف بر روی خشکی ها، وقوع مکرر و نابهنجارِ خشکسالی ها، بارش های سنگین، امواج گرمایی، امواج سرمایی، یخبندان های شدید و فراگیر، توفان های گردوغباری، خشک شدن دریاچه ها و بسیاری از پدیده های جوی در مقیاس محلی تا سیاره ای، آب و هواشناسی را به جهت آن که پدیده های فوق موضوع اصلی مطالعه آن به شمار می آیند، به علمی برجسته و مورد نیاز بشر مبدل ساخته است.

«علم آب و هواشناسی» (Landsberg, 1987) که در ابتدای قرن بیستم به جهت ناکارآمدی و ماهیت نسبتاً ایستای موضوعات مورد مطالعه، به تعبیر کارلتون (۱۹۹۹)، به سانِ «جوجه اردک زشتی» در قلمرو علوم جو نمود یافته بود و به جهت اقبال کم محققان، در کُنجِ سرویس های هواشناسی ملی روزگار می گذرانید، در ابتدای قرن بیست و یکم به چنان «قویِ» زیبائی مبدل گردیده است که نه تنها حوزه علوم جو، بلکه بسیاری از حوزه های علمی دیگر را نیز عرصه جولان خود یافته است. میزان نیاز به این علم در جامعه کنونی و برای بشر امروزی به درجه ای رسیده است که بدون اغراق، مدعیان بی شماری در عرصه علوم پیدا نموده و به شکلی آشکار و در موارد بسیار، از چارچوب رسمی و کلاسیک خود خارج گردیده است. به همین علت، هم اکنون در سطح ملی، بنا به مقتضیات روز و نیازهای در حال گسترشی که به این شاخه از علم وجود دارد، علاوه بر پایگاهِ رسمیِ آکادمیک آن، که همانا گروه های جغرافیای دانشگاه های کشور است، این شاخه از علم توسط محققین و متخصصانی از گروه ها و دانشکده های کشاورزی، منابع آب، مهندسی، علوم پایه، منابع طبیعی، محیط زیست و حتی دانشکده های پزشکی نیز به درجات مختلف به کار گرفته می شود.

اگرچه در سال ۱۳۹۲، همایشی با عنوان «اولین کنفرانس ملی آب و هواشناسی ایران» در دانشگاه تحصیلات تکمیلی و فناوری پیشرفته کرمان با تلاش جمعی از آب و هواشناسان این مرزو بوم برگزار گردید و در عین حال، در سال های گذشته موضوع تغییرات آب و هوا، محور اصلی تعداد قابل توجهی از کنفرانس ها بوده است، اما در طی چند سال گذشته، جای خالیِ یک همایش ملی، در قالبی فراگیر و با لحاظ نمودن تمامی جنبه های علم آب و هواشناسی محسوس بوده است. بر این اساس، دومین کنفرانس ملی آب وهواشناسی ایران با این هدف اولیه که، محلی برای گردهم آمدن متخصصین، صاحبنظران و علاقمندان حوزه آب و هواشناسی بوده و در عین حال فضایی برای تبادل نظر و بحث در رابطه با مباحث روز آب و هواشناسی کشور باشد، توسط گروه جغرافیای دانشگاه فردوسی مشهد در اردیبهشت ماه ۱۳۹۷ برگزار خواهد شد. در این راستا، از تمامی متخصصان اعم از اساتید، پژوهشگران، مسئولان، دانشجویان و علاقمندان به این علم پویا، جذاب و کارآمد درخواست می شود در وهله نخست با حضور گرم خود و در گام بعدی با ارائه جدیدترین یافته ها و دستاورهای علمی خویش ما را در تحقق این مهم یاری رسانند. بنابراین، برگزارکنندگان کنفرانس امیدوارانه تلاش خواهند نمود تا دومین کنفرانس ملی آب و هواشناسی ایران نقطه عطفی باشد برای همدلی، همگرایی، انسجام و وحدت در میان تمامی متخصصان و علاقمندان علم آب و هواشناسی در ایران. به همین جهت برگزارکنندگان کنفرانس، این تلاش را گامی هرچند کوچک در راستای تحقق یک انسجام درونی تلقی می نمایند و به همین خاطر با امید به آینده، شعار «تلاش جمعی برای تحقق یک جامعه اقلیمی واحد» را برای کنفرانس در نظر گرفته اند.

عباس مفیدی

دبیر علمی کنفرانس

۱۵ آذرماه ۱۳۹۶

==============================

دومین کنفرانس ملی آب و هواشناسی ایران در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ماه ۱۳۹۷ در دانشگاه فردوسی مشهد برگزار می گردد،آخرین مهلت ارسال مقالات به این کنفرانس ۱۰ اسفند ماه ۱۳۹۶ می باشد. اهداف برگزاری دومین کنفرانس ملی آب و هواشناسی ایران به شرح زیر است:

۱-ارائه آخرین و جدید ترین دستاورد های پژوهشی و یافته های علمی در حوزه آب و هواشناسی ایران

۲- فراهم نمودن فضایی جهت بحث و تبادل نظر متخصصین در رابطه با مسائل روز آب و هواشناسی کشور

۳- زمینه چینی و بستر سازی برای تشکیل انجمن آب و هواشناسی ایران

۴- ارائه آخرین دستاوردها در رابطه با مهمترین چالش های محیطی ایران در حوزه آب و هواشناسی

محور های کنفرانس حاضربه شرح زیر است:

۱-تغییرات آب و هوایی در ایران(آشکارسازی، آثار و پیامد ها، آسیب پذیری،کاهش آثار سوءسازگاری)

۲- ایران و معاهدات بین المللی تغییرات آب و هوا(ارزیابی سیاستگذاری های مبنی بر تغییرات آب و هوا )

۳-آب و هواشناسی کاربردی(کشاورزی، حمل و نقل، معماری، پزشکی،گردشگری و… )

۴- مدل سازی آب و هوا-پیش بینی زیر فصلی،فصلی و بلند مدت

۵- آب و هواشناسی و چالش های محیطی ایران(محور ویژه کنفرانس)

۶-طرح نظریات جدید و نظریه پردازی در آب و هواشناسی

۷-آب و هواشناسی همدید و دینامیک(خاورمیانه و ایران)

۸- مخاطرات جوی و پدیده های آب و هوایی فرین

۹- آب وهواشناسی ماهواره ایی

۱۰ آب و هواشناسی شهری

۱۱- آب و هواشناسی دیرینه

۱۲-هیدرواقلیم.

==============================

References:

Carleton, A. M., 1999: Methodology in Climatology, Annals of the Association of American Geographers, 89: 713–۷۳۵٫ doi:10.1111/0004-5608.00172.

Landsberg, H.E., 1987: Climatology, In the Encyclopedia of World Climatology, Ed. by J.E., Oliver and R.W., Fairbridge, New York, Van Nostrand Reinhold, 327-338.

IPCC, Climate Change 2007: The Physical Science Basis, Contribution of Working Group I to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change, S. Solomon et al., Eds. (Cambridge University Press, Cambridge, UK, and New York, 2007).

جهت مشاهده اطلاعات تکمیلی به لینک ذیل مراجعه بفرمایید:

http://sncci.um.ac.ir



مطالب مرتبط






Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

avatar

نویسنده: علیرضا کربلائی

دانشجوی دکتری اقلیم شناسی سینوپتیک از دانشگاه خوارزمی تهران